|
اول تنبيه متجاوز بعد آتشبس
 گروه سياسي: منصور حداد : فتنهگران با به سنگ خوردن و بنبست و عقب نشيني از برخي مواضع بدست آمده به دنبال فرصتي جهت احيا و بازسازي خويش هستند؛ پس از فتح خرمشهر هم به سرعت قطعنامههاي شوراي امنيت براي پايان درگيريها تصويب ميشد ولي در همه آنها يك نكته مفقود بود، چه كسي آغازگر جنگ بوده است؟ سي و يكم شهريور صدام مرزهاي بين المللي را شكست و وارد سرزمين شيران يعني ايران شد. سالها شهر و روستاها را بمباران كرد و كوبيد و خراب كرد. بخشي اشغال شد و بخشي ويران. صدها شهيد و هزاران مجروح و صدها هزار آواره و ميليون ها تومان خسارت به مردم ايران وارد كرد. كند شدن حركت نوبنياد انقلاب اسلامي در بازسازي ايراني اسلامي و انقلابي بر ويرانه هاي پهلوي را نمي توان قيمت و عددي نهاد. البته "هر روز ما در جنگ بركتي داشتيم كه در همه صحنهها از آن بهره جستهايم. ما انقلابمان را در جنگ به جهان صادر كرديم. امروز اگر در جهان اسلام تحولي هست، به بركت اين جنگ است. " (1)
روز ششم جنگ، ياسر عرفات، ژنرال ضياالحق رئيس جمهوري پاكستان و حبيب شطي دبيركل كنفرانس اسلامي، براي تشريح آتش بس به ايران آمدند و با مسئولان كشورمان ملاقات كردند و درباره پيشنهاد آتش بس مذاكراتي داشتند. درچنين موقعيتي "مصالحه با جنايتكار و سازش با جنايتكار، اين يك جنايتي است بر مردم متعهد و يك جنايتي است بر اسلام…هيچ مسلمي نبايد خيال كند كه بين اسلام و غيرمسلم بايد صلح ايجاد شود. "(2) "جنگ را تا از بين رفتن حزب بعث ادامه خواهيم داد، اين جنگ تا پيروزي ادامه خواهد يافت و كساني كه با جنگ مخالفند، خلاف رضاي خدا است " (3) دفاع و مبارزه با متجاوز يك اتفاق كاملا طبيعي است. اما آن چه عجيب است وقاحت و بي شرمي كساني است كه مي خواستند، دست ايران را در دفاع ببندند درحالي كه عراق از شدت عمليات خود نكاسته است و كوچه كوچه هاي شهرها و روستاهاي مرزي درگير بمباران و تيراندازي و آتش توپخانه عراق است.
عبرت آموزي از تاريخ در همين مشابهت ها شروع مي شود. و اينك؛ با گذشت دو دهه از جنگ، زماني كه عده اي با شعار تقلب در انتخابات يك كودتاي رسانه اي سياسي را كليد زدند و خواستار مدارا و آتش بس بودند، نبايد آن را چندان نوظهور دانست. شنبه بعد از انتخابات چندين اتوبوس و ده ها سطل زباله در خيابانهاي مركزي شهر تهران آتش گرفت كه ستونهاي دود و آتش آسمان بخشي از تهران را فراگرفت. اين ناآرامي ها نزديك به دو هفته ادامه يافت. محاسبه ميزان خسارات فيزيكي در دو هفته ناآرامي را شهرداري انجام داد. قوه قضائيه نيز برخي متهمان رديف دوم و سوم و چهارم را به پاي ميز محاكمه آورده است. اما آيا اين پايان ماجراست؟
بعد از گذشت نزديك به سه ماه از آغاز اين ماجرا، لايه هاي جديدتري از عمق فتنه آشكار مي شود. اغتشاشگران به دنبال كودتاي سياسي و فلج كردن رأس نظام و تعطيلي اسلاميت نظام به بهانه جمهوريت بوده اند. از سوي ديگر چه كسي مي تواند، قيمت هتك آبروي نظام اسلامي را محاسبه كند. سران و بازيچگان فتنه، جمهوري اسلامي سرفراز را بعد از سي سال انتخابات آزادانه متهم به ديكتاتوري و تقلب و خيانت به مردم كردند. آيا ديه چنين جنايتي قابل محاسبه است؟ "آن ظلمى كه به مردم شد، آن ظلمى كه به نظام اسلامى شد، آن هتكى كه از آبروى نظام در مقابل ملتها به وسيلهى بعضى انجام گرفت؛ مسئلهى اصلى اين است كه مردم در يك حركت عظيمى، در يك انتخابات پرشورِ خوبِ كمنظيرى حضور پيدا كردند و اين رأى بالا را توى صندوقها ريختند. هشتاد و پنج درصد شوخى است؟ اين انتخابات، نظام را كه در اين يكى دو سال اخير همين طور پىدرپى پيشرفتهاى اقتصادى و علمى و سياسى و امنيتى و بينالمللى براى خودش كسب كرده بود، در يك مرحلهى عالى از امتياز و آبرو قرار ميدهد، بعد ناگهان مشاهده ميكنيم يك حركتى صورت ميگيرد براى نابود كردن اين حادثهى افتخارآميز! مسئلهى اصلى اين است. " (4)
بنابراين در يك برهه حساس ديگر از تاريخ انقلاب به سرعت چرخ انقلاب به كار افتاد توپخانه رسانه اي و قضايي و انتظامي به حركت درآمدند. اين بار نيز در مراكز فرماندهي اختلالاتي وجود داشت. عده اي در مبارزه دچار ترديد شدند. ساده نبود درگيري با كساني كه برخي شان نام و نشان جنگ و انقلاب را تا همين امروز، نه مثل برخي شان تا ديروز، به دوش كشيده اند. ولي نسل پرورش يافته انقلاب، مبارزه با نفاق را به خوبي انجام داد. نسل سومي ها بدون اينكه آموزش خاصي ديده باشند، همانند دوره دفاع مقدس، پس از مدتي فتح الفتوح خود را در خواباندن شتر فتنه، نشان دادند، حتي حركت ضرارگونه هم افاقه نكرد. رهبري هم به حق نشان و درجه افسري جنگ نرم را بر دوش جوانان و نسلسوميها گذاشت. اما بايد توجه داشت اين جنگ جنگ نرم است. سنگرهاي فيزيكي و قضايي تا حدودي تثبيت شده است. اما آيا متجاوز تنبيه شده است؟ آيا متجاوز از كاري كه كرده پشيمان شده است؟ آيا اين اطمينان وجود دارد كه دشمن دوباره قصد حمله ندارد؟ براي اولين بار در تاريخ سي ساله جمهوري اسلامي پاي اجنبي به مداخلات و رقابتهاي سياسي داخلي كشيده شده است، هنوز فردي كه خود را نخست وزير امام معرفي ميكند يك كلمه بر عليه اين مسئله موضعي نگرفته است. آيا نبايد نگران باشيم؟ آقاي هاشمي رفسنجاني هنوز از طرد و تبري از آشوب طلبان و منافقاني كه به كرده هاي خود اعتراف كرده اند، استنكاف ميورزد. آيا نبايد از او پرسيد تعلل در محكوم كردن فتنه گران براي چيست؟ آيا وي با پشتپرده جريان اغتشاشات و فتنه نسبتي دارد؟ با پخش اعترافات و توبه نامه هاي تئوريك و غير تئوريك برخي عناصر رديف دوم فتنه، از دستگاه رسانه اي نظام، دستگاه قضايي اين عناصر را يك به يك، با قيد وثيقه و قبل از مشخص شدن، نتيجه دادگاه آزاد مي كند.
از سوي ديگر فتنه گران با به سنگ خوردن و به بن بست نشستن و عقب نشيني از برخي مواضع بدست آمده به دنبال فرصتي جهت احيا و بازسازي خويش هستند. پس از فتح خرمشهر به سرعت قطع نامه هاي شوراي امنيت براي پايان درگيري ها تصويب مي شد ولي در همه آنها يك نكته مفقود بود، چه كسي آغازگر جنگ بوده است؟ چه كسي بايد تاوان خسارتهايي كه ملت انقلابي ايران وارد شده است را بايد بپردازد؟ اين خسارات چه ميزان است؟ خسارات مادي به يك سو، خسارات معنوي را چه مي كنند؟ امروز سوال از طراحان "آشتي ملي " و "تفاهم ملي " و امثالهم اين است كه اولا آيا ضمانتي براي شعله ور نشدن دوباره خاكستر فتنه هست؟ اولين شرط آشتي و آتش بس برگشتن به مرزهاي سابق قانوني است. آيا مدعيان تقلب در انتخابات، آيا اتهام زنندگان به نظام اسلامي در تجاوز به دوشيزگان و زندانيان، حرف خود را پس گرفته اند؟ گام بعدي اين است آيا متجاوزان و قانون شكنان مجازات شده اند؟ فريب خوردگان و عناصر دست چندم مشمول عفو دولت اسلامي هستند، ولي مداراي چند ماه رهبري و نظام فرصت كافي براي پشيماني و جبران مافات را به آنها داد و آنها استفاده نكردند، چه جاي رأفت و گذشت در برابر كساني كه باعث كشته شدن و انحراف اذهان و تشكيك در اعتماد مردم به نظام است؟ قانون شكنان به حكم عقل و شرع و قانون اول بايد مجازات شوند و بعد از تفاهم صحبت كرد. "تب جنگ در كشور ما جز به سقوط صدام نخواهد نشست و انشاالله تا رسيدن به اين هدف فاصله چنداني نمانده است و اكنون كه به مرز پيروزي مطلق رسيدهايم، صدام و جهانخواران صلحطلب شدهاند. " (5)
"بالاخره اهل فتنه مايلند كه خشيت خودشان را، خوف از خودشان را در دل نخبگان و خواص، به جاى خشيت از خدا بنشانند؛ يعنى مايلند كه از آنها ترسيده بشود؛ الّذين قال لهم النّاس إنّ النّاس قد جمعوا لكم فاخشوهم فزادهم ايمانا و قالوا حسبنا اللَّه و نعم الوكيل يعنى اينكه دائماً دارند به ما ميگويند: آقا ! إنّ النّاس قد جمعوا لكم فاخشوهم، جوابش همين است: فقالوا حسبنا اللَّه و نعم الوكيل. نتيجهاش هم اين است: فانقلبوا بنعمة من اللَّه و فضل لم يمسسهم سوء. نتيجهى اين احساس، اين درك، اين حقيقت روحى و معنوى همين است كه: فانقلبوا بنعمة من اللَّه و فضل لم يمسسهم سوء. بنابراين، بايستى اين شجاعت را داشت. (6) تا درآوردن چشم فتنه راهي نمانده است، نبايد جنگ را نيمه كاره رها كرد. قرآن هايي كه بر سرنيزه بلند شده است، دعوت به حكميت اينها فرصت هايي است كه به فتنه گران داده خواهد شد. هر چند در دلسوزي و نيت خير برخي پيشنهاد دهندگان تشكيكي نيست. اما بايد زمان سنجي و هوشياري مومنين در درك ماهيت اين نزاع و فتنه به آنها كمك كند.
" قطعاً اين بلواهاى بعد از انتخابات، به نظر آدمهاى خبره و آگاه، برنامهريزى شده بود. يعنى انسان با هر كسى از انسانهاى فهيم كه با مسائل كشور و با مسائل جهانى آشنا هستند، در ميان مي گذارد، مي فهمد... همه اين را مي فهمند كه اين كار برنامهريزى شده بوده و اين يك كار دفعى نبود كه بخواهيم بگوئيم يك چيزى پيش آمده. مثلاً دفعتاً كسى بلند شد حرفى زد؛ نه، اين كار برنامهريزى شده بود؛ از يك مركزى هدايت ميشد. خوب، شكست خوردند ديگر؛ انشاءاللَّه اين شكستشان ادامه هم پيدا خواهد كرد. منتها دائم دارند توطئه مي كنند. " (7) النهايه آن چه به نظر مي آيد، اول تنبيه متجاوز بعد صحبت از آتش بس و آشتي. اين وظيفه نيز علي الاصول اولا به عهده قوه قضائيه است. قوه قضائيه بايد از كساني كه مدعي تقلب شده اند و باعث مغشوش شدن ذهن مردم شده اند مستند بخواهد و اگر نيست تكليف ظلمي كه به مردم شده است را روشن نمايد. در وهله بعد دستگاه رسانه اي نظام نيز مانند قيمت گوشت مرغ و تخم مرغ، براي رأي مردم و تخطئه آبروي نظام بايد به صورت غيرجانبدارانه و كاملا بي طرف و آزاد به بررسي زواياي فتنه بپردازد و وظيفه روشنگري اي كه رهبري از همگان خواسته اند را به جا آورد.
"گاهى سكوت كردن، كنار كشيدن، حرف نزدن، خودش كمك به فتنه است. در فتنه همه بايستى روشنگرى كنند؛ همه بايستى بصيرت داشته باشند. " (8) 1) پيام امام به مناسبت پذيرش قطع نامه 598 تير ماه 1367
2) امام خميني (ره) 3) امام خميني (ره)
4) سخنان رهبري در ديدار با دانشجويان 4 شهريور 88 5) پيام امام خطاب به زائران حج، 7 مرداد 1366
6) سخنان رهبري در ديدار با اعضاي مجلس خبرگان 2 مهر 88 7) همان 8) همان
| 
